Doop en overnachtingen
De doop… Iedereenheeft daar wel eens straffe verhalen over gehoord.
Soms uit de verhalen van destudenten of van de scouts. Ik heb ze zo
vaak van op afstand gezien en genotenin mijn studentenstad Gent.
Bekogeld met vuile smurrie beleefden de nieuwestudenten hun intrede in
het studentenleven. Nooit dacht ik om aan zoiets meete doen… tot het
bestuur van JCDK ermee aankwam!
De stemming van Algemene Ledenvergadering vorig jaar gaf dedoorslag: de
ultieme activiteit van het jaar 2008 werd de doop! Sommigen warener
heel enthousiast over (die hebben zeker nog nooit een doop gezien?) en
deanderen beseften direct dat het geen brave doop wordt zoals bij onze
geboorte!Gedurende een heel tijd had iedereen het over de doop van JCDK
op 20 september’08. Geen idee of jullie er al iets over gehoord hebben
of niet, maar tweeleden moesten gevoerd worden naar het ziekenhuis, een
ander lid verloor eentand en een lid kreeg een jeugdtrauma van!
Oké, ik heb ‘beetje’ overdreven daarnet! Vanaf nu ben ikdoodserieus!
Toen het avond aangebroken werd, verzamelden de
leden zichin het vertrouwde piramimehuis. Je zag aan sommige gezichten
dat er wat ongemakkelijkhedenwaren. De sfeer van piramimehuis was
anders… sereen… Alsof er hen iets ergs tewachten stonden. Deze moedige
leden die toch durfden een stap in lokaal tezetten zijn het volgende:
Michel, Jan, Annelies, Stien, Thomas, Hannes, Thijs,Lien, Marieke,
Heidi, Tim, Tine, Wilmar, Davy, Bram en ik!
Onze gewoonlijke babbelsessie werd onderbroken
door een aantalmannen in het pak met wapens in hun handen, geleid door
de doopster, Lies. Zewaren qua karakter onherkenbaar... Onvergefelijk
gedroegen ze zich tegen deleden die kleine foutjes maakten. Als iemand
ook maar durfde hen uit te lachen,of een vlieg kwaad deed, stormden de
mannen al direct op hem en schoten op hem.Ik moet eerlijk zeggen dat
het water dat uit hun pistolen kwamen wel raarsmaakte, maar het was
niet mis! Het ergste was wanneer Jan met een kruiwagenafkwam. Toen we
keken wat erin zat, borrelden onze kotsgevoelens al op! Het zager
totaal niet uit om op te vreten! Vooral die boontjes maakten me
misselijk.Lies maakte ons duidelijk dat als we ook maar van het ‘juiste
pad’ afweken, wevan deze smurrie moesten eten. Ook de laatkomers (de
Gentenaars!) werden almeteen gestraft met waterpistolen. We deden
aantal pogingen om één van debestuurleden aan het lachen te maken, maar
ze menen het serieus! Het waren nietmeer de vriendelijke Bart, Jan,
Lies, Kristof, Tom, José en Vicky die wekenden! Oké… We begonnen dan te
beseffen dat de doop inderdaad niet zomaar eenavond is!
Na uitleg van de spelregels, kregen we allemaal een papierenhoed. De
doopster Lies waarschuwde ons dat als we onze hoed verloren wegestraft
zouden worden… Vervolgens wees Lies naar de kruiwagen. Meteen
zochtiedereen een oplossing om hun papieren hoed zo stevig mogelijk aan
hun hoofd teplakken. Nadat iedereen elkaar hielp met hoedjes, wandelden
we naar een opengrasplein tegenover het piramimehuis. Daar kregen we
onze opdracht al direct,maar dan geblinddoekt.
Onze opdracht? Ja, dat was gewoon elkaars hand vasthouden enafwachten
tot er iets gebeurd. Doof en blindgedoekt… Hatelijk, niet?
Vooralwanneer ze met jou beginnen te spelen! Ze bekogelden ons met van
alles! Eieren,bloem en weet ik veel! Ze durfden zelfs iets in onze
onderbroek te stekenwaardoor we met een plakkerig gevoel aan onze poep
verder moesten gaan! Doordatde bestuurleden met ons te hard tekeer
gingen, verloren we onze contact metandere leden… Rap zochten we elkaar
terug, tastend in duisternis. (Ja ja, ikheb zelfs gehoord dat iemand
per ongeluk de verboden zones van een vrouwaanraakte en die gast was er
blij mee!). Dan mochten we onze blinddoek uitdoenen we waren zo blij
elkaars gezichten te zien, alleen waren ze niet meerhetzelfde. Ze waren
nu nog meer vuil en klaar voor de vernedering door de stadTurnhout!
Lopen en kruipen deden we over de straat naar het centrumvan Turnhout,
bemoeilijkt door de bestuurleden. Wij, de leden, lieten ons nietvan
stuk brengen en begonnen we dan met huppelen en juichen door de
stratenheen. We waren een team en we probeerden er sfeer in te houden,
ook al keken debestuurleden ons met hun argusogen aan! Voor één keer
toonde een bestuurlidgoed hart toen Hannes viel op straat met een
serieuze beenwonde.
Aangekomen aan de kerk van Turnhout, kregen we rap
eenopdracht. We vormden een groep van vier personen. We moesten zoveel
mogelijkvreemde mensen op straat kussen en de bestuurleden gingen mee
om foto’s temaken als bewijs. Mijn groep bestond alleen uit de jongens
en we zochten danvlug naar mooie meisjes. De andere groepen bestond uit
mix van geslacht en hadeen voordeel. (Ja ja, wij de jongens wilden onze
trots houden! ;o))
Sommige groepen gingen zelfs, zonder schaamte,
binnen in decafés en pakten de eerste besten. Toen de foto-opdrachten
voorbij waren,moesten we een partner van tegenovergestelde geslacht
uitkiezen. Michelprotesteerde al rap toen alleen Hannes overbleef.
(Hoezo, waren er dan meerjongens dan meisjes in JCDK? Mij niet
opgevallen… :op). Onze nieuwe opdrachtluidde: van kleren wisselen!
Damn, ik had Lien uitgekozen… Klein mager meisjeen ik nog maar zwijgen
over mijzelf! (Michel,niet beginnen klagen hé!
dacht ik toen! ;o)) En ook nog: Thijs en Stienwaren elkaars partners.
Rep je naar het fotoalbum van JCDK en kijk hoe ze hetopgelost hebben!
Ja, ik paste net in Lien haar strakke broek, moet ik eerlijktoegeven! Geen commentaar! :op
We gingen daarna als verkeerde geslacht terug naar hetlokaal, maar we
bleven nog buiten. De bestuurleden kondigden pauze aan en wekregen elk
een drank. Maar we mochten er niet van drinken, raar genoeg.Misschien
voor een nieuwe opdracht, dachten we!
Paar Gentenaars hebben niet geleerd van hun fouten in hetbegin van
avond. Weer kwamen ze te laat aan, want ze wilden ontsnappen uit
dekluwen van de dopers! Natuurlijk werden ze flink gestraft met een
duik in dekruiwagen! Hopelijk drong de boodschap toen in hun hoofden!
De pauze was voorbij en we moesten weer een groep
van viervormen. (Dat drankjes die we niet op mochten drinken, dat
hadden de dopers onswijsgemaakt! Zucht…) We kregen allemaal een kom en
we moesten zo rap mogelijk daarmee room maken en op iemands oksel
smeren eneruit likken. Oké, dat was niet echt smakelijk! Daarna moesten
we allemaal onzekleren uitdoen en een lange klerenketting vormen met
alles wat we hebben!(Uiteraard mochten we onze ondergoed houden!).
Nadat we onze klerenterughebben, deden we nog vier spelletjes: snoep
zoeken met onze mond in koudevieze bad, met bierbakken oversteken (één
iemand van de groep moest duikbrilmet water erin dragen),
boterhammetjes met rare mix erin verzamelen en snelopeten (drie keer
raden wie gewonnen heeft!) en met snorkel yoghurt snelopeten.
Na zo’n avond hebben we alleen nog maar zin om onze doperste straffen.
Snel grepen we ze één voor één en doopten we hen met wat van
dekruiwagen overbleef. Dat gaf ons een bevredigend gevoel! Daarna
begonnen weallemaal aan de leukste opdracht: warme douche!
Na douche kregen weallemaal het bewijs dat we gedoopt
waren tot de ware Kempenaars! Zelfs Jorendie pas later kon komen kreeg
een straffe opdracht door iets vies en strafs teeten. Uiteindelijk
kreeg hij ook een getuigschrift.
Bedankt bestuurleden van JCDK om ons een
onvergetelijke doopte bezorgen. Zo hebben wij dat allemaal eens
meegemaakt in onze leven!
En tenslotte… Fafapoli
Soms uit de verhalen van destudenten of van de scouts. Ik heb ze zo
vaak van op afstand gezien en genotenin mijn studentenstad Gent.
Bekogeld met vuile smurrie beleefden de nieuwestudenten hun intrede in
het studentenleven. Nooit dacht ik om aan zoiets meete doen… tot het
bestuur van JCDK ermee aankwam!
De stemming van Algemene Ledenvergadering vorig jaar gaf dedoorslag: de
ultieme activiteit van het jaar 2008 werd de doop! Sommigen warener
heel enthousiast over (die hebben zeker nog nooit een doop gezien?) en
deanderen beseften direct dat het geen brave doop wordt zoals bij onze
geboorte!Gedurende een heel tijd had iedereen het over de doop van JCDK
op 20 september’08. Geen idee of jullie er al iets over gehoord hebben
of niet, maar tweeleden moesten gevoerd worden naar het ziekenhuis, een
ander lid verloor eentand en een lid kreeg een jeugdtrauma van!
Oké, ik heb ‘beetje’ overdreven daarnet! Vanaf nu ben ikdoodserieus!
Toen het avond aangebroken werd, verzamelden de
leden zichin het vertrouwde piramimehuis. Je zag aan sommige gezichten
dat er wat ongemakkelijkhedenwaren. De sfeer van piramimehuis was
anders… sereen… Alsof er hen iets ergs tewachten stonden. Deze moedige
leden die toch durfden een stap in lokaal tezetten zijn het volgende:
Michel, Jan, Annelies, Stien, Thomas, Hannes, Thijs,Lien, Marieke,
Heidi, Tim, Tine, Wilmar, Davy, Bram en ik!
Onze gewoonlijke babbelsessie werd onderbroken
door een aantalmannen in het pak met wapens in hun handen, geleid door
de doopster, Lies. Zewaren qua karakter onherkenbaar... Onvergefelijk
gedroegen ze zich tegen deleden die kleine foutjes maakten. Als iemand
ook maar durfde hen uit te lachen,of een vlieg kwaad deed, stormden de
mannen al direct op hem en schoten op hem.Ik moet eerlijk zeggen dat
het water dat uit hun pistolen kwamen wel raarsmaakte, maar het was
niet mis! Het ergste was wanneer Jan met een kruiwagenafkwam. Toen we
keken wat erin zat, borrelden onze kotsgevoelens al op! Het zager
totaal niet uit om op te vreten! Vooral die boontjes maakten me
misselijk.Lies maakte ons duidelijk dat als we ook maar van het ‘juiste
pad’ afweken, wevan deze smurrie moesten eten. Ook de laatkomers (de
Gentenaars!) werden almeteen gestraft met waterpistolen. We deden
aantal pogingen om één van debestuurleden aan het lachen te maken, maar
ze menen het serieus! Het waren nietmeer de vriendelijke Bart, Jan,
Lies, Kristof, Tom, José en Vicky die wekenden! Oké… We begonnen dan te
beseffen dat de doop inderdaad niet zomaar eenavond is!
Na uitleg van de spelregels, kregen we allemaal een papierenhoed. De
doopster Lies waarschuwde ons dat als we onze hoed verloren wegestraft
zouden worden… Vervolgens wees Lies naar de kruiwagen. Meteen
zochtiedereen een oplossing om hun papieren hoed zo stevig mogelijk aan
hun hoofd teplakken. Nadat iedereen elkaar hielp met hoedjes, wandelden
we naar een opengrasplein tegenover het piramimehuis. Daar kregen we
onze opdracht al direct,maar dan geblinddoekt.
Onze opdracht? Ja, dat was gewoon elkaars hand vasthouden enafwachten
tot er iets gebeurd. Doof en blindgedoekt… Hatelijk, niet?
Vooralwanneer ze met jou beginnen te spelen! Ze bekogelden ons met van
alles! Eieren,bloem en weet ik veel! Ze durfden zelfs iets in onze
onderbroek te stekenwaardoor we met een plakkerig gevoel aan onze poep
verder moesten gaan! Doordatde bestuurleden met ons te hard tekeer
gingen, verloren we onze contact metandere leden… Rap zochten we elkaar
terug, tastend in duisternis. (Ja ja, ikheb zelfs gehoord dat iemand
per ongeluk de verboden zones van een vrouwaanraakte en die gast was er
blij mee!). Dan mochten we onze blinddoek uitdoenen we waren zo blij
elkaars gezichten te zien, alleen waren ze niet meerhetzelfde. Ze waren
nu nog meer vuil en klaar voor de vernedering door de stadTurnhout!
Lopen en kruipen deden we over de straat naar het centrumvan Turnhout,
bemoeilijkt door de bestuurleden. Wij, de leden, lieten ons nietvan
stuk brengen en begonnen we dan met huppelen en juichen door de
stratenheen. We waren een team en we probeerden er sfeer in te houden,
ook al keken debestuurleden ons met hun argusogen aan! Voor één keer
toonde een bestuurlidgoed hart toen Hannes viel op straat met een
serieuze beenwonde.
Aangekomen aan de kerk van Turnhout, kregen we rap
eenopdracht. We vormden een groep van vier personen. We moesten zoveel
mogelijkvreemde mensen op straat kussen en de bestuurleden gingen mee
om foto’s temaken als bewijs. Mijn groep bestond alleen uit de jongens
en we zochten danvlug naar mooie meisjes. De andere groepen bestond uit
mix van geslacht en hadeen voordeel. (Ja ja, wij de jongens wilden onze
trots houden! ;o))
Sommige groepen gingen zelfs, zonder schaamte,
binnen in decafés en pakten de eerste besten. Toen de foto-opdrachten
voorbij waren,moesten we een partner van tegenovergestelde geslacht
uitkiezen. Michelprotesteerde al rap toen alleen Hannes overbleef.
(Hoezo, waren er dan meerjongens dan meisjes in JCDK? Mij niet
opgevallen… :op). Onze nieuwe opdrachtluidde: van kleren wisselen!
Damn, ik had Lien uitgekozen… Klein mager meisjeen ik nog maar zwijgen
over mijzelf! (Michel,niet beginnen klagen hé!
dacht ik toen! ;o)) En ook nog: Thijs en Stienwaren elkaars partners.
Rep je naar het fotoalbum van JCDK en kijk hoe ze hetopgelost hebben!
Ja, ik paste net in Lien haar strakke broek, moet ik eerlijktoegeven! Geen commentaar! :op
We gingen daarna als verkeerde geslacht terug naar hetlokaal, maar we
bleven nog buiten. De bestuurleden kondigden pauze aan en wekregen elk
een drank. Maar we mochten er niet van drinken, raar genoeg.Misschien
voor een nieuwe opdracht, dachten we!
Paar Gentenaars hebben niet geleerd van hun fouten in hetbegin van
avond. Weer kwamen ze te laat aan, want ze wilden ontsnappen uit
dekluwen van de dopers! Natuurlijk werden ze flink gestraft met een
duik in dekruiwagen! Hopelijk drong de boodschap toen in hun hoofden!
De pauze was voorbij en we moesten weer een groep
van viervormen. (Dat drankjes die we niet op mochten drinken, dat
hadden de dopers onswijsgemaakt! Zucht…) We kregen allemaal een kom en
we moesten zo rap mogelijk daarmee room maken en op iemands oksel
smeren eneruit likken. Oké, dat was niet echt smakelijk! Daarna moesten
we allemaal onzekleren uitdoen en een lange klerenketting vormen met
alles wat we hebben!(Uiteraard mochten we onze ondergoed houden!).
Nadat we onze klerenterughebben, deden we nog vier spelletjes: snoep
zoeken met onze mond in koudevieze bad, met bierbakken oversteken (één
iemand van de groep moest duikbrilmet water erin dragen),
boterhammetjes met rare mix erin verzamelen en snelopeten (drie keer
raden wie gewonnen heeft!) en met snorkel yoghurt snelopeten.
Na zo’n avond hebben we alleen nog maar zin om onze doperste straffen.
Snel grepen we ze één voor één en doopten we hen met wat van
dekruiwagen overbleef. Dat gaf ons een bevredigend gevoel! Daarna
begonnen weallemaal aan de leukste opdracht: warme douche!
Na douche kregen weallemaal het bewijs dat we gedoopt
waren tot de ware Kempenaars! Zelfs Jorendie pas later kon komen kreeg
een straffe opdracht door iets vies en strafs teeten. Uiteindelijk
kreeg hij ook een getuigschrift.
Bedankt bestuurleden van JCDK om ons een
onvergetelijke doopte bezorgen. Zo hebben wij dat allemaal eens
meegemaakt in onze leven!
En tenslotte… Fafapoli
 |
||
 |
 |
 |
 |
||
Verslaggever: Jorn Ryckaert
Nieuwe reactie inzenden