inloggen

in Ardennen: Debbie, Vicky, Annelies, Bart, José, Heidi en Lien

JCDK in Ardennenzaterdag 16 mei om 8u30 aan het stadspark van Turnhout was de afspraak. Algauw zou blijken dat het zelfs dan mogelijk is dat iedereen op een andere plaats staat te wachten. Je kan aan de hoofdingang, zij-ingang of aan de parking wachten. Jammer dat niemand over telepatische gaven beschikt J. Gelukkig hebben we elkaar toch gevonden. Toch konden we niet onmiddellijk vertrekken want Heidi en José waren het busje gaan halen. Voordat ze mochten vertrekken moesten ze de hond van Kristof mee uitlaten. Rond 9u waren we eindelijk compleet en kregen we te horen naar waar we zouden gaan: CooCoo! Daar had ik nog nooit van gehoord, wel van Coo. Nou ja, we maken overal plezier! Om het weekend goed in te zetten, begonnen we al met een spel. We kregen ieder 2 papiertjes. Op het ene papiertje stond op welk woord je een bepaalde persoon moest laten zeggen, op het andere iets dat de ander moest doen. Zo moest ik bv. Bart het woord computer laten zeggen en moest ik ervoor zorgen dat ik getuige was als Vicky haar tanden zou poetsen. Spannend!
Nu waren we er helemaal klaar voor! Nog even een groepsfoto en we konden vertrekken.

Wanneer men op reis gaat met een TomTom, is een oorbel onmisbaar! De GPS van José sloeg een beetje tilt omdat er al een GPS-systeem in het busje was. Gelukkig was er een kaart aanwezig zodat we niet hopeloos verdwaald waren. En zeker niet vergeten om een gordel aan te doen in de auto!! Rond 12u waren we dan aangekomen. De waterval van Coo is echt prachtig om te zien!

Na de picknick zijn we gaan boogschieten. Dat is niet zo simpel als het lijkt… Ik heb er al een blauwe plek aan overgehouden. Bart, Vicky en Heidi zijn er in geslaagd om de pijl in de gele cirkel (het middelste) te schieten. Applaus! Alleen Heidi kreeg een medaille. Vreemd, vreemd.

Na het boogschieten zijn we de waterval van dichtbij gaan bewonderen. Maar opgepast, je kan nat worden J. Een wandeling in het bos kon niet ontbreken. We wouden bewijzen dat doven niet altijd traag zijn en we gingen 6 km doen op 2uur tijd! Op het bord stond dat de wandeling 2,5uur kon duren… Dat is misschien wel haalbaarder J. Het was al direct een stevige wandeling. We besloten om de bordjes niet meer te volgen, maar op gevoel verder te gaan. Onderweg werden er mooie foto’s getrokken. Kijk maar op facebook. Op een gegeven moment kwamen we terug op een punt waar we al gepasseerd waren. Bleek dat we door privé-gebied gewandeld waren… José wou helemaal terug wandelen, maar ik vond dat maar een enge gedachte want wat als we helemaal verdwaalden en het donker werd? (ja soms ben ik bang) Gelukkig vonden we een bordje, waaruit bleek dat we nog maar 1,8km van de auto verwijderd waren. Wat een opluchting!

Na deze ‘vermoeiende ‘ dag gingen we ons jeugdherberg opzoeken. Er was ons gezegd dat de bar al sloot om 10u. Vlug een voorraad drank ingeslagen zodat we toch een gezellige avond hadden. Ik moest een toneeltje doen van een kabouter. Dat was heel plezant! Nog wat pingpongen, tafelvoetballen, nakletsen en we konden in ons bed kruipen.

Voor de activiteit van zondag mochten we kiezen tussen raften en touwklimmen. De meesten kozen voor raften. Helaas was het zondagmorgend niet zo mooi weer en was de goesting een beetje over. Gelukkig beschikt Lien over contacten met de weergoden en werd het toch een prachtig raftingtochtje dat héél gevaarlijk was ;)

Nu ik erop terugkijk, kan ik zeggen dat de afwezigen ongelijk hadden!

Bedankt Debbie, Vicky, Bart, José, Heidi en Lien voor het fantastische weekend!